Kerstmis is het geboortefeest van de Heer Jezus. De traditie van de kerststalletjes begon in Italië met Sint Franciscus. De H. Bonaventura beschrijft in zijn biografie over Franciscus hoe deze, met zijn broeders en met het volk, Jezus' geboortedag wilde vieren met een kribbe, een os en een ezel. Zijn klooster was daar niet voor geschikt en hij vond een grot met een platte ruimte ervoor. In die grot plaatste hij een kribbe gevuld met hooi om daar het Kerstkindje op neer te leggen. Broeder Leo zorgde voor de os en de ezel. Veel volk kwam opdagen voor de nachtelijke kerstviering in de maneschijn. Voor de viering begon stond Franciscus met broeder Leo te mediteren vóór de kribbe, de os en de ezel. Tranen van ontroering vloeiden over zijn wangen. Hij sprak tot broeder Leo:  "Hieraan moeten de mensen toch wel herkennen en begrijpen hoezeer God ons liefheeft, Hij die op deze wijze mens is willen worden om ons van zondeschuld te bevrijden, ons te bekleden met gerechtigheid en ons toegang te verlenen tot eeuwig leven."

Dit werd de eerste kerststal in de geschiedenis. Broeder Leo vertelde nadien dat hij daar een visioen gekregen had. Hij zag op het hooi in de kribbe een wondermooi kindje liggen. Het stak op een gegeven moment zijn handjes naar Franciscus uit en deze nam het in zijn armen, legde het zachtjes tegen zich aan en na een hele poos legde hij het kindje weer op het zachte hooi en zei :  "broeder Leo, waak bij de kribbe terwijl ik mijn homilie voor de mensen ga houden vóór de grot."

Franciscus sprak over Maria, hoezeer zij verlangde dat onze harten zelf de kribbe zouden worden waarin Jezus kon geboren worden en hoe we ons daartoe moesten voorbereiden en waardig maken. Maria is de moeder van het kindje maar Jezus heeft later eens gezegd : Hij die de wil doet van mijn Vader in de hemel, die is voor mij een broeder, een zuster en een moeder ! Mt 12,50

De wil doen van God in ons leven, dat kunnen we maar  - als wij luisteren naar het evangelie in de H. Mis en de woorden van de Heer in ons hart bewaren om ze in ons leven te vertalen,  - als wij warmte en liefde opbrengen voor de medemens,  - als we broederlijk delen met de behoeftigen,  - als we vrede bewerken en ons telkens weer van harte met anderen verzoenen,  - als we verzaken aan dingen waaraan we ons teveel zijn gaan hechten en als we de bekoring verwerpen ons te laten overspoelen door binnenwereldse zaken en waarden om aldus het essentiële uit het oog te verliezen, namelijk de innige godsdienstige verbondenheid met God en met Zijn Zoon Jezus, onze Verlosser, Heiland en Zaligmaker.

De vraag is of Maria, onze Lieve Hemelse Moeder, op ons kan rekenen ?  Mag en kan Jezus in ons hart geboren worden met Kerstmis ?   Zullen wij haar deze vreugde schenken ?  Zo ja, dan zullen wij en ook onze omgeving er wel bij varen. En de wereld zal een betere plek worden om er te wonen als wij allen zo gaan leven.

Franciscus deed daarna met grote eerbied en godsvrucht, op een brede plank boven op de kribbe,  de H. Mis. Zijn ziel was boordevol vreugde. Hij zong het evangelie van Jezus geboorte te Bethlehem terwijl de mensen tot tranen toe bewogen waren. In een legende wordt vermeld dat daarna zieke dieren door het hooi van de kribbe genezen werden. In elk geval is het zo dat God in alles zijn heilige dienaar wilde eren en door wonderen zijn werkzame genade toonde omwille van de vrome gebeden van Franciscus.        

Vreugde en hoop zijn in de wereld gekomen doordat God ons menselijk leven kwam aannemen en zijn goddelijk leven met ons beloofde te delen. Gans Jezus'  leven en optreden had als doel ons tot volheid van leven te leiden en ons eeuwig leven te schenken over de drempel heen van ons aardse bestaan. Zelf is Hij ons voorgegaan, doorheen ontzettend lijden en kruisdood, naar opstanding en eeuwig leven. Waar ik ben zal ook mijn dienaar zijn, zegde de Heer.  Is dat geen bewijs van goddelijke liefde ?   Niemand had ooit grotere liefde dan Hij die zijn leven gaf om ons verlossing te brengen.

Daarom moet bij de kerstboom het stalletje van Bethlehem een ereplaats krijgen en moet, nog voor het uitdelen van de kerstpakjes en het feestmaal, de Eucharistie bijgewoond worden. Het geloof verplicht ons daartoe. Geloof is de schat van ons leven, kostbaarder dan geld en rijkdom, immers het draagt de kiem van eeuwig leven in zich. Het moet wel in daden worden omgezet, het moet vertaald worden in gans onze handel en wandel. Zo groeien wij dan in welbehagen bij God en bij de mensen.

Laat dan de lichtjes aan de kerstboom maar flikkeren, laat de zachte muziek weerklinken, laat er feest en vreugde zijn!  Bedenk echter en overweeg welke de kleurrijke lichtjes zijn aan de kerstboom van ons leven :   - innige godsverbondenheid,  - goedheid, minzaamheid en liefde,  - geduld met onszelf en met anderen,  - eerlijkheid, rechtvaardigheid en zachtmoedigheid.

Met Maria mag je dan met vreugde bidden : Magnificat anima mea, verrukt ben ik om God mijn Redder.  Wonderbaar is het wat Hij  met mij voorheeft.  De Machtige, groot is zijn Naam ! 

Gezellig en vrolijk Kerstfeest !

Pater André Loyson, Ninoofse steenweg 548,  1070 Brussel  www.hoogdagartikel.com